Му должам на Бога извинување за онаа што ми го даде а јас него земав.
За онаа кое ми го даде, а јас не го земав. Но и за онаа што ми побара а јас не му дадов.Погоре од се сакам да плачам во Неговите раце, зошти сите тие денови не сум живеал туку преживувал.
Не зборувам дека ми жал поради онаа што не го сакам, поради прегратката која не ја дадов, поради вратите кои ги затворив, поради телефонот кој не го подигнав, поради очите кои не сум ги видел и поради молитвата кои не се искажани...
Конечно, ако пронајдете личност која ве чувствува, разбира, сака, задржете ја, дури и ако е на другата страна на планетата. Доволно е што сте се нашле...Тоа нема да ви се случи многу пати во животот. И имајте на ум да во своите поклони кажете благодарам, дури и ако ги никогаш не ги oтворите...
Comments
Post a Comment
Напиши коментар