• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

 Скромниот човек ја сфаќа штетата од гордоста.

Апатичен го разбира неуспехот од незадоволството.

Воздржаниот ја разбира нечистотијата на проституцијата.

Милостивиот го разбира ропството на среброљубието.

Кој ја проба Божјата утеха, ја разбира бедата.

Доблеста го просветува човекот да ја сфати големината на гревот.

Светлината  прави да сфатите што е темнина.

Ако го исправите зборот Вистина со својот живот,  ќе ја видите заблудата и ја ошамарите како што направи Свети Никола.

Го удри Ариј од љубов на Првиот вселенски собор. Не го милуваше, не му кажа: не е важно нека ги каже своите планови"

Го удри, видејќи како створењето Божјо понесено со острина на умот, знаење, себичност како начин за лага и самоуништување, себичност и заблуда.

Го удри Ариј зошто го виде стадото, верниот народ Божји, во опасност.

Кој сака не е само милување. Вистинската љубов сака соединување со Бога, исто како што сака и Бог: Тој сака да се сите луѓе спасат и да дојдат до сознавање на вистината(1.Тим.2:4)

Љубовта за да би била вистината, таа мора со своето присуство биде во вистината, инаку е залудна, лукава, страсна, осакатена...

Архимандрит Павлос Пападопулос