Молитвата на моето срце толку ми олесни да почуствував дека на земјата нема посреќен човек од мене и размислував за тоа колку би бил среќен во Царството Небесно.
Оваа радост не беше ограничена на мојата душа, но видов цел друг свет околу себеси внурнат во убавина и радост. Се тоа ми ја предизвика спонтаноста благодарејќи на Бога.
Сметав дека сите луѓе, дрвја,растенија, животни, сите сме како поврзани суштества и во нив ја видов мистериозната магија на Божјата сила.
Понекогаш радоста ме натера да помислам дека не одам, туку дека летам.
Ги концентрирав своите мисли на себе и им се воодушевував на деталите на совршенството и мудрост со која се створени да работат, сите различни органи на човечкото тело.
Конечно, мојата голема радост ме натера да се сметам за господар на целиот свет.
Во таа состојба на духовната среќа, веднаш проаѓа на Небеската радост, и да се поклонам на ,,Подножјето Господово", заедно со духовите на оние кои беа милостиви кон Него.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар