• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

 Беше тоа три години пред смрта на Свети Пајсиј.

До тогаш бев десет пати кај старецот.

Заплеткан со зенот и медитацијата, а покасно и крстен на Педесетицата, отидов кај старецот да го замолам за помош.

Старецот ме ослободи тако што прво ме испрати да се исповедам, а покасно да се смирам од ќорсокакот во кој чувствував дека потонувам.

Понекогаш одев и со колегите од средното училиште.

Тој не поздравуваше со:

- Здраво, млади луѓе! Што е вашата грижа?

- Старче, ние сме учители, и колку и да се трудиме, неможеме да ги сакаме сите ученици еднакво.

Некои од нив ни ја вадат душата.

- Кога станувате наутро?

- Околу 7 часот.

- Да станете полчас порано да се помолите и за секое дете да направите по 10 метании.И ќе видите за колку брзо време ќе ги засакате сите деца...

Маламас Михалис