Во човековиот живот постојат два периода кои се од најголемо значење.
Првиот е младоста, која ке го постави целиот живот на цврсти темели и ке го откупи времете со богатство за вечноста.
Другиот е староста, кога неговиот живот ке бидне запечатен со истата круна на праведноста која ке Господ вечниот и праведниот судија, ке ни ја подари на сите оние кои го сакаа Неговото доаѓање на земјата и го почитуваа неговото Евангелие.
Младоста се одликува со ентузијазмот за светлината на знаењето, ревноста на добрите желби, трагање за совршенството и креирање на личните односи кои ги откриваат нашите природни дарови.
Староста, на која и предходат постојано и мудро откупување на времето на животот по пат на непоткупивата милост, инспирира жед за вишиот свет, за кој чезнее и копнее да ја дофати. Оплеменет е со надприродни дарови и полн е со жива надеж во сочуствителната прегратка на Отецот на милосрдието и Бог на секоја утеха.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар