Радоста е нешто ретко, но тоа не значи дека таа е нешто големо: таа е природна, како што е природно човекот да гледа. Некој што е слеп би можел да каже: „О! Ти гледаш?“ Така, кога некој е радосен, останатите се чудат и прашуваат: „Радосен си?“ – бидејќи одрекувајќи се од Бог во својот секојневен живот, се навикнале на душевна мака, лага, грев, на темната потсвест на човековото битие. Според тоа, радоста не е ништо ново. Таа е елемент што ни помага во духовниот живот.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар