• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

 

Постои и време кога и душата се радува.

Кажуваат: ми заигра душата, нешто ми заигра во градите.

Што тоа може да заигра, да се развесели толку живо, нешто што е бестелесно, нешто во чие постоење не сме толку сигурни?

Тоа не е ниту ткивото и нервите, тоа е душата.

Таа се радува чисто како детето, таа заигрува од радоста.

О, Господе, како да здобиеме што повеќе радост, а што помалку болка?

Што се тоа случува со духовните сили на душата, во нејзиното духовно ткиво кога таа се радува?

Каков е тој процес тогаш во тек?

Кога е радоста присутна во душата на душата, тогаш таа прикриена духовна жлезда лачи повеќе живот,повеќе есенцијални духовни хормони и животот расцветува и донесува плод.

Како да добиеме што повеќе духовна радост во својата душа, а што помалку болка?

Па оваа прашање е и суштината на Светата Православна вера и главна причина за Христовото доаѓање на земјата: победа и уништување на гревот, исцелување на душите, нејзиното оздравување, растењето и созревањето и донесување на родот.

А нејзиниот род е доблеста која и дава крила со кои таа лесно пролетува низ овој  живот во телото, и која, што е најважно од се, и дава сила да по телесната смрт полети безбедно и сигурно пристигне во вечниот живот.

монах Арсениј Јовановиќ