Едно утрото на скалите од куќата седело слепо момче со голема капа пред неговите стапала, покрај која стоела табла на која пишувало: „Слеп сум, те молам помогни ми“.
Во капата имаше само неколку монети.
Еден човек кој поминувал во тоа време застанал пред слепо момче, извадил парички од џебот и ги фрлил во капата, а потоа ја зел таблата, ја превртел и откако напишал неколку зборови, ја оставил на своето место. Наскоро капата почна да се полни со монети. Напладне дошол човекот кој го сменил натписот да види како се одвиваат работите.
Момчето го препозна по чекорите и праша: Дали утрово го смени натписот на мојата табла? Што напиша?
Човекот одговорил: Јас го напишав истото како тебе, но со различни зборови.
Тој напиша: Денес е прекрасен ден и не можам да го видам.
П.С. Двата натписа им кажувале на минувачите дека момчето е слепо. Првата беше дека е слеп, а втората имплицираше колку среќа имаат со видот.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар