Покајте се кога ќе ја видите несреќата на вашиот ближен

• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

Сега, кога им зборуваше ова на Галилејците, дека Пилат ја измеша својата крв со овие жртви, а Исус им рече: Не гледате ли дека тие Галилејци беа грешници над сите Галилејци, за да го направат тоа?  Не, јас велам ако не се покаете, сите ќе бидете изгубени“ (Лука 13:1-3).

 Ако мислите дека овие Христови зборови не се однесуваат на нас, се лажете.  Ни кажа за нас.  Кажи ми, кога денес ќе видиме некој ближен повреден, не се радуваме и не велиме Фала му на Бога, јас не сум грешен како тој и Господ не ме казни.  Таквите луѓе овде ги контролира Христос.

 Или оние осумнаесет, кога кулата во Силоам падна и ги уби, дали мислиш дека тоа требало да се направи и покрај сиот народ што живеел во Ерусалим?  Не, јас велам  ако не се покаете, сите ќе бидете изгубени (Лука 13:4-5).  Дали луѓето што паднаа на кулата во Силоам и ги убија беа најголемите грешници во Ерусалим?  Секако дека не, но ако не се покаете, сите ќе умрете на ист начин.

 Тешките удари и несреќи што ги трпат некои луѓе не значат дека тие луѓе се погрешни од другите.  Господ ги испраќа да се согласат со оние кои сè уште не се каат и кои Господ бавно ги казни бидејќи го чека нивното покајание.  Да не мислиме дека другите се погрешни од нас.  Наместо тоа, треба да мислиме дека сме најгрешни од сите.

 Кога ќе видите ближен несреќен, немојте да му се смеете и да не се радувате затоа што тој е казнет од Господ, а не вие.  Наместо тоа, исплашено поставете ја следнава мисла: „Јас сум погрешен од него, тогаш зошто Бог го повреди него, а не мене?“  И покајте се кога ќе ја видите несреќата на ближниот, бидејќи Господ вели: „Ако не се покаете, сите ќе бидете изгубени“.

 „И сега лежи секирата до коренот на дрвјата“ (Мат. 3:10).  Господ го чека нашето покајание, но кнезот е веќе готов и дрвото на нашиот живот може да се исече ако не се покаеме.  Времето на нашиот живот е многу ограничено и не знаеме уште колку денови ни остануваат.  Смртта е на врата, во секој момент може да се активира секирата што ќе го пресече дрвото на нашиот живот.

 По неговиот говор за кулата во Силоам, Господ ја кажал параболата за пустата смоква, која три години не вродила плод.  Сопственикот на лозјето му рекол на лозарот да го пресече.  Но, бидејќи бил сочувствителен човек, ја сожалил смоквата и го молел господарот да ја остави уште една година.  „Господи, остави ја и оваа година, додека не ја ископам и не ставам ѓубриво, дури и ако вроди со плод, а ако не, отсечете ја во иднина“ (Лука 13:8-9).  Меѓу нас има луѓе кои личат на оваа бесплодна смоква.  И животот на овие луѓе може да се скрати во секое време.

 Нашата света Црква е за нас милостива мајка, која Го моли Бога и Го моли да биде долготрпелив со нас.  Нашата Света Црква ги користи сите средства за да ги спречи оние кои одат по патот на гревот и да ги води на патот на покајанието.  Секогаш имајте на ум дека нашите животи се многу кратки, дека сите ние го носиме бремето на нашите гревови, некои помали а некои поголеми, и дека сме бесплодна смоква и дека Господ од нас ги очекува добрите плодови на праведноста.

 Запомнете дека мамката е секогаш во коренот на дрвото на нашите животи и да не пропуштиме ниту еден момент да се покаеме пред да не удри оваа секира.

  Амин

 Од книгата: Свети Лука, Архиепископ Кримски