Како што малите птици не се враќаат повторно кога ќе го најдат своето гнездо скршено, така и демоните заминуваат засекогаш од оние кои често се исповедаат, зашто на тој начин си ги расипуваат гнездата и замките.
Свети Никодим вели: „Поради која причина Нееман Сирин се искапе седум пати во Јордан? За да нè научи сите дека мора често да се исповедаме, да се капеме во водите на покајанието“.
И тој продолжува велејќи: „Реков дека и пречесните патријарси, првосвештеници, духовници, свештеници треба често да се исповедаат, бидејќи на некои места оваа добра навика е изгубена за таквите свети личности. Навистина се прашувам. Од која причина ги поттикнувате другите да ја работат оваа работа… затоа што само папата се замислуваше себеси безгрешен, а никогаш патријарсите и првосвештениците на Источната црква“.
Свети Јован Богослов ни вели: „Ако ги исповедаме своите гревови, тој е верен и праведен, да ни ги прости гревовите и да нè очисти од секаква неправда“ (1. Јованово 1,4).
Ако нема честа исповед, потешко е да се искоренат страстите од нас. Како што старото и големо дрво не може да се исече со една секира, така и обичното зло не може да се протера со едно кршење на срцето, туку со многу.
Оној што често се исповедува, полесно ги чува во сеќавање злоделата што ги направил од последната исповед, за разлика од оној што ретко признава и му е тешко да даде точна и детална исповед. Затоа ѓаволот, кога ќе се појави во времето на неговата смрт, нема да мора ништо да му презентира, се додека секогаш детално ги исповедаше гревовите.
Оној што често се исповедува, дури и да паднал во истиот смртен грев, веднаш трча да се откаже од својот грев, повторно го прима ослободувањето и благодатта Божја и така ја ослободува својата совест од товарот на гревот.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар