Свети Пајсиј и опседнатата муслиманка...

• 0 коментари • прегледи • ... минути читање

 

Свети Пајсиј и опседнатата муслиманка

 Во мај 1989 година, отец Пајсиј направи втора овојпат поголема посета до Помакохори во Тракија.

 Еден млад човек што го познавал го возел во неговата кола и кога стигнале со себе земале двајца Помаци кои станале христијани и често го посетувале Старецот.

 Тие побараа благослов од Митрополитот, а потоа заминаа во обиколка.  Добрината на Свети Пајсиј „проговори“ во срцата на овие прости луѓе.

 А кога слушнаа дека кумот му е Светител и дека во неговиот роден Фарас направил многу чуда за муслиманите, сите посакаа да го видат и го поканија во своите домови.

 Тие што беа од други села го молеа да ги посети и нивните.  Во секоја куќа во која одеше се собраа сите соседи - околу триесет, педесет муслимани - да слушнат нешто од неговата уста.

 Тој им рекол вакво нешто: Бог не сака сите нас.  И вие сте Божји деца.

 Муслиманот што ќе стане христијанин може полесно да се спаси отколку оној што е Христијанин од детството, затоа што муслиманот не знае ништо и доаѓа во Православието и сѐ учи од почеток, и станува подобар.

 Ако го исповедаш Христа, ќе бидеш во подобра положба од нас, затоа што ние знаеме сè и за жал не го применуваме тоа.

 Додека шеташе низ улиците на селото, луѓето се собираа околу него, а тој ги гледаше со мил поглед, им делеше бонбони на децата и разговараше со сите.

 Му пријде една муслиманка, која реши да се крсти како Христијанка, и го праша:

 - Не знам ништо.  Што да кажам во мојата молитва?

 – Што знаете да кажете?  ја праша.

 - Знам да кажам „Господи помилуј“, одговори жената.

 - Продолжи да го кажуваш тоа, ја советуваше Светиот.

 Отишле и во куќата на една опседната муслиманка, која штом го здогледала Старецот, му пришла и со надмеен тон му рекла:

 - Имам демони.

 - Добро, добро, ѝ рекол Светиот и со неа влегол дома, земајќи го со себе еден од неговите помошници.

 – Сакаш да оздравиш?  ја праша.

 – Да, одговорила жената.

 Потоа го извади својот дрвен Крст и, шепнувајќи ѝ молитва, отиде да и го стави на челото.  Таа се оттргна и силно го турна Светиот.

 Демонот е многу силен, кажа неговиот придружник, мора да ја воздржиме.

 Успеале да ја врзат, а Светиот двапати ја удрил со Крстот по челото.  Тогаш жената паднала и почнала да вика: Оди си, не те сакам!. Од устата и излегуваше пена и неподнослива смрдеа.

Неговиот придружник се исплаши, но Светиот го увери: Ќе излезе, не плаши се. Штом кажа: „Оди си, сатано!“, блажениот по трет пат и го ставил Крстот на челото.

 Тогаш го виделе демонот како бега како црно куче и ја остава жената без свест.  Веднаш штом се опорави, им рече: Јас ја немам тежината во себе што ја имав, но горам.  Оган излезе од мене и ме изгоре.

 Тогаш жената се сврте кон неговиот придружник и го праша на нејзиниот јазик: Колку пари да му платам на свештеникот?  Бев кај гатачи и маѓосници, а тие ми земаа по петстотини илјади драхми.

 Сега колку да му дадам?  Имам сто и педесет илјади.  Дали се доста?  Свети Пајсиј ја разбра што зборува и рече:

 ― Кажи ѝ да се помоли за монахот, да го прими Господ во еден ќош од рајот.

 Не сака пари, ѝ рекол придружникот на жената.  Само кажи му да има добро небо.

 Кога излегоа во дворот, сите беа изненадени кога ја видоа жената толку изменета.  Нејзиното лице веќе не беше жестоко, туку мирно.  Таа со благодарност погледна во отец Пајсиј и го праша:

 - Што да се прави сега;  Што да правам;

 – Прочитај го Евангелието, ѝ рекол, и не гледај во филџаните, ниту кажувај гатања. 

Обидете се да работите колку што можете повеќе.  Со работа ќе се оттргнете од нив.  Ако не работите и почнете повторно да го правите истото, повторно ќе го добиете.

 Меѓутоа, блажениот им рекол на своите другари: „Ако не го стави Крстот на неа т.е. ако не се крсти, таа нема да закрепне.

 Свети Пајсиј Светогорец