Плачеш за деновите што поминале, за деновите што доаѓаат.
Може да продолжете да плачете и да станете депресивни.
Или можете да престанете да кукате и да се борете сега.
Ако не се грижите за вашиот живот, никој нема да може да ви помогне.
Смирете се и оставете ја хистеријата и драмата и почнете да живеете, да се обидувате, да се борите.
Се разбира, животот не е лесен. Но, не го отежнувајте со вашиот став и начин на размислување.
Врвот на ледениот брег е она што не прави да страдаме. Но, ледениот брег е нашата сопствена себичност, која не тера да мислиме дека сме центарот на светот или дека најголемата неправда е наша.
Сакаме да ги драматизираме нашите животи така што ќе изгледаме како жртви на различни ситуации, а не како сторители.
Да, плачете за вашата себичност, бидејќи од таму почнува се. Но, престанете да плачете, инсистирајќи на истото однесување, истото размислување, истиот став кон животот.
Затоа што на овој начин, се што докажувате е дека додека страдате за себе, продолжувате да ги обвинувате другите, наместо да се покаете и менувате. И ова е голема глупост.
Плачењето е молење на ѓаволот, како што велеше верниот старец!
Луѓето со мрморење и нерасположение не се мешаат во нивниот живот. Тие се самоуништувачки луѓе и на крајот го добиваат она што го заслужуваат.
Таквите луѓе немаат радост во животот. Не затоа што сè им оди наопаку, туку затоа што гледаат сè погрешно. Не преземаат одговорност, затоа секогаш ги критикуваат другите.
Не се задоволуваат со ништо. Секогаш нешто не е во ред со нив. Секогаш ќе најдат изговор да го извадат отровот од срцето.
И бидејќи тоа го прават секој ден, веќе не го гледаат како лоша работа, туку како нормално однесување.
Не, ова е демонско!
За жал, жалењето, бедата, критиката, песимизмот ни стана секојдневие!
Не станувај таква личност!
Но, биди човек на надеж, пофалба, борба, добро расудување!
Божјиот човек се чувствува богат и благодарен и со малку, а себичниот човек се чувствува сиромашен и се жали дури и со многу...
Што да правам со твојот пост и клекнување, ако во твојот живот е само жалење?
Да излеземе од нашето его за да го видиме нашето вистинско јас и на тој начин да му помогнеме да најде радост и мир.
Затоа што себичноста го доживува рајот како пекол, а животот како смрт.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар