Невозможно е целосно да се сфати личноста на старец Гавиел. Не еднаш, отец Гаврил правел чуда за време на неговиот живот, а по неговата смрт и прославување, овие чуда станале опипливи, па дури и очигледни. Неговото главно чудо е тоа што ги претвора луѓето во вера и им дава на луѓето надеж и љубов. Во манастирот Самтавро секој ден се случуваат такви чуда кои се неразбирливи за умот. Понекогаш мислиме дека нашите очи гледаат повеќе отколку што може да анализира нашиот ум човечки, склон кон гревови. Пред неколку недели, додека го вршев моето послушание во дворот на манастирот Самтавро, забележав девојка на околу 16 години, на која нејзините родители и помогнаа да влезе во манастирот. Се сопна, падна, како нозете да и откажуваат. Се прашував зошто таа не беше во инвалидска количка. Како што се дознало подоцна, оваа девојка се викала Маријам, а пред околу еден месец, сосема здрава и се слошила и не можела да оди, бидејќи постојано ја мачеле необјасниви главоболки. Лекарите ја прегледале Маријам, но кај неа не нашле ништо сомнително. Според сите медицински податоци, девојчето било здраво, но нејзината состојба се влошувала. Тогаш решиле да ја донесат во манастирот Самтавро, кај Светите мошти на Свети Гаврил Грузиски.
Видов, кога се приближија до црквата, девојчето паднало на земја, а татко и морал да ја земе. Од она што го видов, срцето ми потона и почнав да го молам Свети Гаврил да им помогне на оваа девојка и нејзините родители. Во дворот беше отец Миријан, духовното чедо на старец Гаврил, кому му кажав за оваа девојка и тој веднаш отиде да им помогне. И јас ги следев во храмот и видов како оваа кутра девојка ја донесоа на раце над Светите моштите на Свети Гаврил. Штом Маријам ја ставиле на моштите, девојчето испуштило чуден извик... Потоа се смирила, а отец Миријан и рекол: Не плаши се, сè е добро, почитувај го Крстот! Се поклони на Светињата, Крстот, а потоа... Самата, слободно се исправи на нозе, се поклони, пак ги бакнуваше моштите и плачеше. Не само таа што плачеше, туку и сите што во тоа време беа присутни во манастирот и видоа такво чудо - девојчето почна слободно да оди, мачните главоболки веднаш престанаа. Кога едвај дишеше ја однесоа во манастирот, очите ѝ беа измачени од болка, а кога стана, оздраве, му се помоли на Свети Гаврил и излезе во дворот, имаше сосема бистри, мирни, радосни зелени очи, во кои блескаа солзи радосници. Игуменијата Самтавро Кетеван ги благослови девојката и нејзината мајка да останат во манастирот и да се причестат. Тие останаа! Колку ни беше радосно да ја погледнеме вечерта, кога заедно со свештеникот, кому му се исповеда, Маријам со бројаница во рацете го обиколи манастирот и кажа молитва, славејќи го Господ Бог и нашиот возљубен Свети Гаврил. Поминаа неколку недели, а девојката се чувствуваше добро, заборавајќи на својата непозната болест! Какво чудо создаде Господ преку молитвите на Свети Гаврил? Телесно излечи млада девојка која страда? Или исцелени и физички и духовно? Зајакнати во верата? Знаеме и сведочиме за чудото на кое бевме сведоци, иако разбираме дека само Господ знае целосно што се случи тогаш и каква милост, преку молитвите на нашиот старец, Свети Гаврил Бог ја исцелил Маријам и нејзиното семејство!
Comments
Post a Comment
Напиши коментар