Човекот треба да биде допрен и прегрнат. Нему му треба некој пред кого да плаче, некој да ја истури содржината на срцето што се празне, некој да го увери со артикулиран глас дека е Божествено сакан.
Треба да застане пред две очи, еден поглед да ја забележи неговата болка, за да не се чувствува сам, да почувствува дека е посакуван.
Во ситуации на лична деструкција и загуба, во моменти на болна самосвест, во остварување на живот опустошен од темнина, примерот со животите на Светиите - за тоа како Бог им прости - не е доволен за да ве поддржи.
Сакате телесна рака да ви пружи и да ве допре, лично да ве исправи.
За таа потреба, Бог ни дава видливо и сообразно сочовечко суштество за да го манифестира. Тој ни го дава духовниот отец и нашиот духовен однос со него.
Врска која не може да се исцрпи со едноставното откупување на гревовите и обезбеденото простување. Дарот на духовното татковство, видлив отпечаток на Божественото, не се наоѓа во ритуалното простување на гревовите, туку во макотрпната и пожртвувана придружба.
На начинот на кој ќе го прифатите животот на другиот, не за да ја насочите неговата совест, туку да го родите како возрасен и слободен во личен однос со Бога Отецот.
Духовниот отец не е (само) канта за ѓубре, тој е љубовник и пророк! Корпата за отпадоци често е згодна, полесна е, не и треба врска, тоа е само обврска, вие го користите. Меѓутоа, на другиот, љубовникот и пророкот, му е потребна меѓусебна синергија, однос на редуктивна, намерна доследност.
Вљубениот пастир ги разгорува огновите на љубовта во срцата, запален од него. Тој е љубовник затоа што преку неговиот пат и живот Бог ве гони и опседнува вас, секое човечко суштество.
Љубовник затоа што знае да застане назад, да те сака во твојата вечност и не само во сегашноста.
Љубовник, за постојано потсетување дека Бог не бара робови, тој бара срца во љубов.
Љубов затоа што не те прифаќа селективно, затоа што инсистира да ги дува гасениците на твојата грдотија чекајќи да се родат пеперутки.
Comments
Post a Comment
Напиши коментар