Сиромашна мајка со многу деца отишла во продавница да купи, на кредит, храна за Божиќ.
Продавачот ја прашал колку пари има со неа, а таа одговорила дека нејзиниот сопруг и син се убиени во војната, има пет деца и нема средства за живот.
„Искрено, сè што имам со мене во моментов е парче хартија на кое мојата болна ќерка напиша молитва...
Продавачот ладен и рамнодушен и рекол дека ова е продавница, а не добротворна продавница. Задевајќи ја жената и шегувајќи се, го зеде ливчето и го стави на едниот тас од вагата, велејќи иронично и арогантно:
„Ајде да видиме колку храна тежи молитвата на твојата ќерка...“
На другиот тас од вагата ставил парче леб, но тоа не се помрднувало и не се спуштало. Потоа половина векна, лепче, две, три, пет и други потешки јадења и секогаш ја надминуваше тежината на парчето хартијата...
Продавачот бил вознемирен од чудната тежина на хартијата, зафатен со некаква света стравопочит и исполнет со чудни чувства на каење и срам, и рекол на жената:
„Земи ја оваа вреќа, наполни ја со бесплатна храна и оди кај твоето семејство и Среќен Божиќ...“
Жената трогната од храбриот и филантропски гест на бакалот му се заблагодарила со солзи и среќна си заминала.
Кога замина, бакалот го зеде парчето хартија и прочита што пишува:
Comments
Post a Comment
Напиши коментар