•
•
прегледи
•
... минути читање
Ние што дојдовме да рибариме по Божјата благодат, да не бдееме?
Одев навечер, кога ќе излезеше од својата колиба, му приоѓав и му кажував дека сонот ме тепа.
Остани силен! Чувај ја пушката наполнета и не плаши се ми одговори.
Лете доаѓаа чамците и рибареа со светлината, со светилките.
Гледаш ли, чедо мое, рече тој, како овој рибар цела ноќ се мачи да фати грст риби, да ги однесе дома и гледа и чува нешто земно?
Слушни понекогаш пее за да помине времето. Ние што дојдовме да рибариме по Божјата благодат, да не бдееме?
И ние мора да пееме, односно да пееме, да го славиме Бога, да останеме будни во помислите, а не да спиеме.
Овој рибар овде долу за неколкуте риби, но ние за духовна земја, за риболов на Царството Небесно, за повеќе благодат, за вечна награда пред Бога!
Старец Ефрем Филотејски и Аризонски: Спомени на мојот старец Јосиф Исихаст
Comments
Post a Comment
Напиши коментар