Блажениот Отец Сава Ахилеос : „Дали го имате Светиот крст и сакате да чукате по дрво? Направете го вашиот крст и сте безбедни“
Многу луѓе, кога ќе зачеша раката, велат: „Ќе земам пари!“ А кога ќе ги зачеша носот, велат „ќе се скарам со некој! или ќе се лутам“
Други заплукуваат, наводно за да ја спречат чумата со ова плукање, или чукаат по дрва, за да не претрпат никаква штета. Колку и да удирате дрва, дури и да земете чекани и да удирате, ѓаволот не си оди, ѓаволот ДОАЃА со нив. Сите овие се остатоци од идолопоклонство.
На христијаните не им е дозволено да обрнуваат внимание на овие работи. Дали го имате Светиот крст и сакате да чукаате по дрва? Направете го вашиот крст и сте безбедни.
Пример: Денес една жена дојде во Црквата плачејќи и кога ѝ пристапив и ја прашав: „Што ти е?“, таа отвори уста и ми ги кажа овие зборови: „Имам образована ќерка. Работеше во банка на еден од островите и се почувствував должна да ја повикам да дојде во Атина. Кога дојде тука во Атина, таа беше загрижена за ѕвездите, за хороскопските знаци. И кога ја доведов, се сврте кон својот брат и му рече:
– Нашата мајка ќе умре на 24 февруари! Ќе се разболи, ќе се оперира, операцијата нема да помине добро и ќе умре…
И синот се сврте и ми рече:
– Мамо, ова и она…
Бев шокирана и вознемирена во исто време, бидејќи немав вера во Бога, и веднаш во истото време се разболев! И отидов на лекар, а лекарот ми рече:
– Треба операција!
И почнав да верувам, она што мојата ќерка го кажа, дека на 24 февруари ќе умрам, и презедов акција и ги направив сите мои тестаменти.“
И солзи течат од нејзините очи... И јас ѝ велам:
– Веќе си мртва, дете мое… во овој момент не си жива. Дали слушна што ти рече ѓаволот? Ќерка ти е полна со ѓаволи, дете мое. Дали ѓаволот знае кога ќе умреме? Дали сатаната знае што ќе станеш по една минута?
Тој нејзин ум таму...
– Слушај, ѝ велам, ќе ти кажам нешто, можеби ќе разбереш. Имав еден пријател во војска, кој ми ја раскажа следнава приказна: Беа 4-5 души, група, и сакаа да задеваат некого. „А како да го задеваме? Да му кажеме дека е болен!“
И еден од нив се свртува и му вели:
– Леле, каква боја имаш, добро си?
Другиот се врти и вели:
– Но, да не си болен?
Другиот се врти и вели:
– Но, многу си жолт?
Сите се свртеа и му рекоа дека е болен… За 3 дена дечкото умре! Оваа самосугестија што му ја ставија, тоа беше негов крај. Твојата ќерка ти го направи истото. Заборави на тоа, дете мое.
Како може да заборавам... Како можат да излезат од неа? И јас повторно ѝ велам:
– Чедо мое, на Христос му е жал што го послуша сатаната, а не го послуша Бога, кој вели: „Ни влакно од главата нема да ти падне, ако Јас не сакам“.
Ѝ кажав сè што можев и таа си замина и се освести. Разбираш ли каде сме денес и со што се справува сегашниот свет на христијаните?

Comments
Post a Comment
Напиши коментар