„Вашите страдања се многубројни. Ударите паѓаат врз вас немилосрдно од сите страни. Но, не очајувајте. Тие се искушенија што ве снаоѓаат по дозвола на љубезниот Бог, за да се исчистите од вашите страсти и слабости. Затоа, предајте се во Неговите раце со доверба, веселост, радост и благодарност. Не лутете се, не огорчете се, не расправајте се со никого. Дозволете им на слободните да го извршат врз вас и во вас делото на Господовата промисла, која, насочена кон вашето спасение, се стреми да ја отстрани секоја нечистотија од вашето срце. Исто како што перачката ги цеди, трие и удира алиштата во кадата за да ги избели, така и Бог ве цеди, трие и удира за да ја избели вашата душа и да ја подготви за Неговото небесно царство, каде што нема да влезе ниту еден нечист човек.“
Ова е вистината. Молете се Господ да го просветли вашиот ум, за да можете да го согледате. Тогаш со задоволство ќе го прифатите сè непријатно како лек што ви го дава небесниот Лекар. Тогаш ќе ги сметате оние што ви штетат за Негови корисни инструменти. И зад нив секогаш ќе ја гледате раката на вашиот голем Добротвор. Зашто сè кажува: „Слава Ти, Господи!“ Кажи го, но и почувствувај го.
Ве советувам да ги примените следниве правила:
Очекувајте искушение во секој момент. И кога ќе дојде, дочекајте го како добредојден гостин.
Кога нешто ќе се случи против вашата волја, нешто што ви предизвикува горчина и вознемиреност, брзо сконцентрирајте го вашето внимание на вашето срце и стремете се со сета своја сила, за да не се појави во вас никакво непријатно и страсно чувство. Ако не дозволите такво чувство да се појави, тогаш сè завршува добро. Зашто секоја лоша реакција или дејство, со зборови или дела, е последица на ова чувство. Ако, пак, во вашето срце се појави слабо страсно чувство, тогаш барем цврсто одлучете да не кажете или да не правите ништо додека ова чувство не помине. Ако, конечно, е невозможно да не зборувате или да не дејствувате на некој начин, тогаш не почитувајте ги вашите чувства, туку божествениот закон. Однесувајте се со кротост, смиреност и страв Божји.
Не чекајте и не барајте искушенијата да престанат. Напротив, подгответе се да ги издржите до смрт. Не заборавајте го ова! Многу е важно. Ако не се позиционирате на овој начин кон искушенијата, трпението нема да се воспостави во вашето срце.
„Одмаздете се“на оние што ве удираат со вашата љубов и вашата амнезија. Со вашите зборови, со вашето однесување, дури и со вашиот поглед, покажете им дека, и покрај сè што ви прават, вие сè уште ги сакате. И секако, никогаш не ги потсетувајте колку ви згрешиле.“
✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“
Comments
Post a Comment
Напиши коментар