Свештеник во Русија, по осветувањето на Богојавление, им ги наполнил шишињата на парохијаните. Му пријде една госпоѓа со средна големина и му подаде прекрасно шише.
Но, штом ја ставил светата вода во него, шишето се скршило!
Госпоѓо, што имаше во шишето? збунето праша свештеникот.
Ја спушти главата од срам и призна:
- Отец, да... Ми се допадна еден млад човек и сакав да го омажам за ќерка ми. Така, за да го постигнам ова, отидов кај една стара бајачка, и таа ми даде „вода на љубовта“, како што ја нарече. Но, се плашев да и дадам на ќерка ми да пие. И за да не се грижам дека ќе се повреди, помислив да ја помешам со осветената.
- Видовте ли, ѝ рекол свештеникот, дека Божјата и ѓаволската вода не можат да се вклопат во исто шише? Поради ова, шишето се скрши на парчиња. Потребно е многу внимание. Што сакаме, мора да бараме само од Бога, нашиот Отец.
А Он, ако е за наше добро, ќе ни го даде. ѓаволот, пак, прави илјада и две отстапки за навидум да ни угоди, а потоа нè води во уништување.
✍️ Подготвено од блогот „Православни Духовни поуки од Светите Старци“
Comments
Post a Comment
Напиши коментар